สามปี..
นานขนาดนั้นเลยหรอ?..
พอคิดๆดูก็จริงนะ นาน.. นานมาก..
เกิดอะไรๆขึ้นเยอะมาก จนรู้สึกเหมือนกับชีวิตมีอยู่แค่นั้น ..แค่สามปีนั้น
แต่พอมาย้อนคิดดู มันก็แค่สามปี..
แค่เศษเสี้ยวของชีวิต
เศษเสี้ยวเล็กๆ เท่านั้นเอง
สามปีที่ผ่านมา เจออะไรมามาก เรียนรู้อะไรมากมาย
มากพอที่จะเปลี่ยนคนคนนึงให้กลายเป็นอีกคนได้
ทั้งๆที่ไม่ได้อยากเปลี่ยน ทั้งๆที่สัญญากับตัวเองแล้วว่าจะไม่เปลี่ยน
เป็นสามปีที่กัดกร่อนหัวใจไปเยอะ เยอะมากจริงๆ
จนหัวใจมันด้านขึ้นทุกวัน
พอรู้สึกตัวอีกที มันก็หนาซะจนรู้สึกอะไรๆน้อยลง
อาจจะดีก็ได้นะ
แค่.. มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
จะซิ่วนะ..
"ตอนปีสามเนี่ยนะ?" "ไม่เสียดายเวลาหรอ?"
เวลาไหนล่ะ เวลาสามปีที่ผ่านมาน่ะหรอ..
ถ้าจะเสียดายมันจนต้องฝืนทนไปอีกสามปี หรืออาจจะทั้งชีวิต
ไม่น่าเสียดายกว่าหรอ?
สามปีที่ผ่านมาใช่ว่าจะโยนมันทิ้งไปเฉยๆนะ
เรียนรู้อะไรมาเยอะเหมือนกัน
ทั้งความรู้ ทั้งประสบการณ์ชีวิต
อย่างน้อยๆก็อ่านหนังสือได้อึดกว่าตอนม.6ซักร้อยเท่าได้
แถมได้เพื่อนน่ารักๆแปลกๆมาหลายคน *ยิ้ม*
เมื่อสามปีที่แล้วทำเรื่องที่ผิดพลาดที่สุดในชีวิต
"ที่สุด" จริงๆ
ทั้งหมดก็เพราะตอนนั้นกำลัง "ตาบอด"
มองไม่เห็นทุกอย่าง ไม่เห็นบ้าน ไม่เห็นเพื่อน ไม่เห็นครอบครัว
ไม่เห็นแม้แต่ตัวเอง..
หลังจากนั้นก็ใช้เวลานานอยู่กว่าจะ "ตาสว่าง"
มองเห็นความผิดพลาดที่ตัวเองทำ และเห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ
คนทำผิดก็ต้องถูกลงโทษ นั่นเป็นกฏ
ยอมรับว่าตัวเองผิด ..ก็เลยยอมถูกลงโทษ
นั่นคือสิ่งที่คิดมาตลอด
"ถ้าเพียงแต่ตอนนั้นไม่ได้ทำผิด... ชีวิตคงจะดีกว่านี้มาก"
อยากย้อนกลับไปในตอนนั้น
ย้อนกลับไปทำในสิ่งที่ถูก สิ่งที่สมควรทำ
"อยากย้อนเวลา" คิดเพียงเท่านั้น
คิดแค่นั้น..มาตลอด
"แล้วทำไมจะไม่ได้ล่ะ?"
มันไม่ใช่อะไรที่เป็นไปไม่ได้นี่
เวลาคนเราทำผิด นอกจากจะรับโทษแล้ว ยังมีอีกทางเลือก..
"แก้ตัว"
ขอโทษทุกคนที่ต้องลำบากเพราะความผิดที่เราก่อขึ้น
รวมทั้งตัวเอง ..ขอโทษนะ
ยกโทษ แล้วให้"โอกาส"อีกครั้งได้มั้ย
ขอ"แก้ตัว"อีกครั้งจะได้มั้ย
แน่นอน ซิ่วตอนปีสาม บ้านไหนๆก็ต้องมีดราม่า
ช่วงเวลาดราม่าผ่านไปแล้ว เสียน้ำตาไปเยอะมากแล้ว
ขอโทษ และ ขอแก้ตัว
แก้ความผิดพลาดที่อยากแก้มาตลอด..
ความผิดพลาดที่รู้อยู่เต็มอกว่าผิดมาตลอด..
ความผิดพลาดที่โทษใครไม่ได้นอกจากตัวเอง..
ตอนนี้ กำลังจะย้อนเวลากลับไปแก้มัน..
และใช่ว่าพอได้โอกาสอีกครั้งหมายถึงได้รับการยกโทษ
การลงโทษมากมายรออยู่ข้างหน้า
รู้ และพร้อมที่จะยอมรับมัน
สวัสดีความฝัน
สวัสดีชีวิต
สวัสดีอดีต
สวัสดีอนาคต
สวัสดีปัจจุบัน
..น้อยคนที่รู้ว่าตัวเองอยากได้อะไร..
..น้อยคนยิ่งกว่าที่พยายามเอื้อมมือไขว่คว้า..
..และน้อยคนยิ่งกว่าที่คว้ามันมาได้..
อาจจะช้าไปนิด แต่กำลังเดิน ..ช้าๆ ..ไปอีกก้าวนึงแล้ว
ปล. ปีนี้ชง!!
